บทที่ 149 วิกฤตที่มองไม่เห็น

ประตูลิฟต์ปิดลง

ชาญชัยที่ยืนอยู่หน้าแผงปุ่มกดหลุบตาลงพลางกดเลือกชั้นหนึ่งโดยไม่แสดงพิรุธใดๆ ออกมาแม้แต่น้อย

แสงไฟในห้องโดยสารลิฟต์สาดกระทบเสี้ยวหน้าอันเย็นชาและแข็งกระด้างของชลสิทธิ์ คำว่า 'เด็กเลี้ยง' ไม่ได้ทำให้สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปเลยสักนิด กลับกัน ชายหนุ่มเพียงแค่แค่นเสียงหัวเราะหยันในลำคอเบาๆ "...